Tuesday, September 24, 2013

It Consists Inconsistency




At times when I can’t write anything, I back read my older blog posts and other notes that I wrote.  And more often than not, I find seemingly contradicting statements. It could be that I was looking at the same thing differently. Or it could be that I improved my way of thinking that’s why there’s a change. Or maybe, I’m just being inconsistent.

You should not be worrying about consistency if you have strong convictions and foundation of character. But the same reason makes it more difficult to determine your personal inconsistency since it will just be a product for the lack of the two and noticing it is even harder.



But there are the usual suspects. I’m sure I have these moments myself. Like those who associate themselves with people who achieve something. They look for something in common between them and the winners trying to ride on their laurels while doing nothing.  But if a person of the same identification as theirs will do something humiliating, they are the first one to defend their selves by disassociating the person from what he did and from what group they might both came from.  Suddenly it’s not about the person’s roots, educational background, family, color, gender or any other major belonging you can think of about human beings.

But if it’s recognition that another person achieves, even if it’s as trivial as having the same brand of underwear will be used to link themselves to them.  And I am trying to change this behavior by remembering who I am, where I came from and who I was with before I try to do something, not after I did it. Or more so when it’s the other people who did something which is great and I didn’t. Or you can simplify it by thinking that every human being is capable to do things that the other person can, given the normal conditions and situations.  I said normal because there are people who are special. Those who can do something better at one thing than any of us but certainly have weaknesses in the other department. Just the usual.

Here's another common example. There are those who are against stereotyping and discrimination. They usually are the “fighter” type of person who always seemed ready to stand up for the small ones.  Unfortunately, some of them also are guilty of having these ready stereotypes on others just by the stuffs people do, have, wear, listen, read, watch or write. Sure, there are things that really are not good to do or to have. But there are reasons why people do some things not merely to enjoy it. Maybe to learn or to explore. But we will not know easily for sure. But we won’t touch on those since this is about consistency.  It’s about being consistent against discrimination and knowing that stereotypes are not always right and therefore inconsistent themselves.  And I am guilty of this also.
 
During these times, there are many confused people.  They really don't know what they want and what they believe in so they get easily persuaded by the opinions of others. Others have deep reason on what they stand for. But those who just follow don’t have. So they jump from one borrowed opinion to another. So there goes the consistency out of the window
And for sure, in the next months or years, or maybe just later today, I will sound differently from what I do now.  I hope that it’s because that I learned and becomes better and not the usual consistently inconsistent me.

Tuesday, September 17, 2013

Material Doesn't Matter Much



I stumbled on this pictured shared by 100% Katolikong Pinoy page on Facebook. It was a tweet by Pope Francis which is a very timely reminder whether you’re catholic or not:

Credits to 100%Katolikong Pinoy Facebook Page


And it just so happened that my latest article on Tapat News was exactly on the same topic. Well, material things aren’t intrinsically evil. But once they take the place of the essentials like family, friendship, love and all the other priceless stuffs, that’s where the problem begins.

More on this on my column, The Jumping Wall. But apologies for my non-Filipino speaking readers since all my articles there are in Tagalog/Filipino.

Saturday, September 14, 2013

Why Bother To Ask?



There would be no answers without questions.   But there are questions that do not need answers. But more often than not, questions need to be answered. A lot of times, it depends on the one who asks and on his intentions. 

Questions are sometimes more powerful than direct statements. It leaves those who hear it wondering and thinking.  And sometimes agreeing with what the question insinuates.  But there’s a danger here. That is when the one who’s asking doesn’t really know the answer to his question yet gives the tone that he does.  And once presented with the answers, he’ll simply turn a blind eye from it.  And that’s the death of the purpose of asking questions.

Friday, September 6, 2013

Just In Case You Forgot


I’ve been lacking sleep the past few days.  I just came from graveyard shift the past 4 weeks and now I’m back for morning duties. My body is still adjusting.  And sometimes I feel dizzy and confused. I also get easily irritated. While all of these happen, I try doubly hard to keep my mouth shut because I tend to get too emotional with my words and reactions. This isn’t an excuse but it’s just that I know myself well. I will inevitably hurt people if I let myself get loose when I’m on this state.

Humans are both logical and emotional beings. Most of the time, it’s the situation you are in which dictates which part of you talks louder. It is also evident in people’s opinions.  Try logging in on your social media account and check out on the hottest issues. Look at the comments section and you’ll see identical opinions and words. It’s like someone orchestrated their anger to speak and sound the same towards the perceived villains of the stories.  

The Good, The Bad and The Pure Logic

You’ll be fortunate to see few voices of logic within the flood of emotional comments.  You can identify them as those which will make you think by providing possible reasons, causes, effects or solutions. But most of the time, these comments get drowned by the majority.

Though when anger starts tapering off, you will see a sudden shift of tone. All the previously emotional people will start sounding like the logical ones, usually in an expert matter-of-factly tone.  But just like how they sounded the same in the past, it still is the same case.

Then give it a few days, weeks or months and everything will be back to normal. That is until the next big issue comes up and emotions will burst once again. Good thing about these scenarios is that many people begin to become aware of what’s happening around them. And a few starts actively working towards alleviating the problem either in a large scale or even just for their own selves.

But the sad part here is that majority of the people will remain as they are after the emotions fade. It’s like nothing happened and that they were not affected at all. And some even forgets to the point of doing the thing they detest themselves.  So it gets even worse.


While I’m about to end this post, I’m starting to feel dizzy again. I think I’m also hungry. It’s a signal that I must end this post so I won’t be saying anything unnecessary “accidentally”.  Anyway, all that I want to do here is to remind you, just in case you forgot.

Did you?

Monday, September 2, 2013

Jackie Chan the Messenger

A friend wondered if Jackie Chan was lucky or not for "dying" then being revived just to die again.  He's referring to that link that shows up once in a while in the Facebook feeds from certain people.


This is not click-able


Remember Chuck Norris' perceived invincibility? Truth is, he's not. And he's not even immortal. He can die if he wants too. But he doesn't want it. And the reason is Bruce Lee. Bruce Lee is already dead and he's the only one who had beaten Chuck Norris in the past. And until now, Chuck doesn't want to meet him again since he knows he'll get beaten black and blue. So the reason why Chuck Norris is alive is simply because he's afraid of meeting Bruce Lee again in the afterlife.

And what does Jackie has to do with it? He is the messenger of the two. So probably, this is the reason why Jackie is dying and living repeatedly; to bring the message to and from Bruce and Chuck.

And of course, this is not true. Jackie Chan is alive. This news is a hoax. And if you have clicked on it, chances are you already have some virus in your computer and had participated in spreading it to others by sharing the link automatically. So again, if an information that you see is too enticing or too good/bad to be true, think again. Do your research first. Don't just trust anyone or anything on the internet. As they say, think before you click.

But what if it's true that Jackie's a messenger of Bruce and Chuck and they are just trying to hide the real story behind it?

Thursday, August 22, 2013

No PORKing, Pero Teka Lang


Pikon ako. Siguro noon ay mas matindi pa nga. Nabawasan na naman din kahit papaano sa tingin ko. May ilang bagay lang talaga na di ko maiwasang hindi mainis o magalit kapag nauulit. Kahit anong timpi ko ay ganon pa rin ang epekto pag sumabog. Lalo na patungkol sa mga bagay na andun ang passion ko. Normal siguro sa tao na ipagtanggol ang bagay na gustong gusto mo laban sa mga umaalipusta. Kahit ikaw malamang ay ganon din. Iba-iba nga lang ang style natin

Nitong mga nakaraang araw, maraming kababayan natin ang mapapansin nating galit na galit. Naglalabasan na kasi sa balita ngayon ang tungkol sa malaking nakawan sa buwis na pinaghihirapan ng bawat isang Pilipinong manggagawa at negosyante. Talaga nga namang nakakagalit. Kung sa tin nga naman sana napunta yung buwis natin e naibili pa sana ng dagdag na bigas, ulam, pambayad ng tubig at kuryente, pang load, panggatas ng anak at kung ano ano pa na importante at pangangailangan. Tapos paglabas mo pa lang ng bahay, yung kalsada e anlalaki na ng lubak tapos wala pang ilaw ang mga poste. Naiisip ko nga minsan e kung kanya kanya na lang kaya tayong paayos ng mga sira, baka mas maraming lubak na ang napatabunan at mas maraming ilaw na sana ang nailagay sa mga kalye. Tapos pa, makikita natin na yung suspects sa pagwaldas ng buwis natin e sagad ang luho ng buong pamilya. E talaga nga namang nakakagalit. 

Not really. May VAT kahit bumili ka lang ng candy.


Minsan ko na ring naipost dito sa blog ang pagsunod at pakikinig sa yong sariling galit. Madalas kasi ay nababalewala mo lang ang iyong galit dahil tulad nga ng madalas nating sabihin, lilipas din yan. Pero lumipas man, madalas ay bumabalik balik din ito. Kung hindi mo bibigyang pansin, maiipon ito at puedeng magbunga pa ng di magandang resulta sa kalusugan mo. 


Dalawa lang ang puede mong gawin. Una ay ang kalimutan ito ng tuluyan o pangalawa ay gumawa ka ng paraan para maaksyunan ang bagay na kinakagalit mo. Mahirap ang dalawang yan pero parehong posible. Yung una, habang lumilipas ang panahon ay siguradong mawawala o mababawasan din ang galit na nararamdaman mo. Puede ring kapag naintindihan mo na ng tuluyan ang isang bagay ay napapalitan ng ibang emosyon ang galit.Ang problema lang, mas madalas na nauulit lang yung nangyayari at magagalit at magagalit ka lang uli. 


Yung pangalawa naman ay ang pagkilos para ayusin ito. Mahirap din ito sapagkat pag tayo ay galit, madalas na bulag tayo sa iba at nakafocus lang dun sa bagay na kinakagalit natin. Tulad sa issue ng pork barrel. Hindi na talaga maganda ang reputasyon patungkol sa sistemeng ito ng gobyerno noon pa. Parang common knowledge na nga sa Pinoy na winawaldas ito ng ilang mga pulitiko para sa sariling mga pakinabang. Maraming mga proyekto ang substandard na isang buwan pa lang pagkagawa ay sira na o kaya naman merong di pa talaga natatapos. Araw-araw mong nakikita yan sa paligid. At sa issue pa nga ngayon na may tao na gumagamit ng mga pekeng NGOs or Non Government Organizations na kumakatawan kuno sa ilang mga sektor ng lipunan na mahihirap tulad ng mga magsasaka upang makahingi ng bahagi ng PDAF o mas kilala sa Pork Barrel galing sa mga mambabatas.  At dahil daw peke, hindi nakakarating sa mga taong dapat makikinabang ang pondo kundi sa mga bulsa ng mga nagpapatakbo ng mga grupong ito. Direktang pagnanakaw at panggagamit ito sa ating mga simpleng mamamayang nagbabayad ng buwis na sana'y nagagamit para sa ikaaayos ng ating bansa.

Ang pangunahing tauhan sa bagong yugto ng bansa. Pero siya lang nga ba ang suspect o marami pang iba na dapat habulin at bigyan ng hold departure order oramismo?


Kaya di nakakapagtaka na marami ang magalit. Tulad ng nabanggit ko sa taas na ipambibili na lang ng pang ulam ay ibinabayad pa natin sa buwis at pagkatapos ay hindi naman pala magagamit ng tama. Nakakagalit na nakakalungkot na nakakahinayang. Kaya di na rin talaga nakakagulat ang magkaroon ng pag-aaklas ang mga tao laban dito. Sa August 26, may panawagan sa mga tao na gustong ilabas ang hinaing sa gobyerno sa iba’t ibang sulok ng bansa na magsamasama at ipadama ang galit at hinaing laban sa pagwawaldas ng kaban ng bayan.


August 26

Taliwas sa pag-aakala ng iba, bihira lang ang mga rallies na napuntahan ko. Mabibilang pa sa daliri sa mga kamay. Baka sa isang kamay pa nga lang. Maaaring akala ng iba ay laman ako ng mga ito dahil na rin sa pagiging bukas ko sa pagbibigay ng panig at opinyon sa mga bagay-bagay. Pero hindi. Hindi naman ako kontra sa mga ganitong pagkilos pero sa aking palagay ay hindi lang ito ang paraang para sa akin. Hindi ko pa rin alam kung sasama ako sa rally sa Aug 26. Maaari. Maaari ring hindi. Pero kung di man ako sumama, hindi ibig sabihin ay kontra na ako sa pinaglalaban natin para dito. Naalala ko pa yung tinatawag na “EDSA DOS” kung saan napatalsik ang dating Pangulong Estrada, niyaya din ako ng mga kaibigan ko na makiisa sa kanila sa rally. Hindi ako sumama. Hindi sa sang-ayon ako sa mga naririnig ko na hindi maganda sa pamumuno ni ngayon ay Mayor Erap kaya hindi ako sumama. 


Pero hindi ko lang sigurado kasi noon kung ang reporma nga ba na gusto natin ay mangyayari sa pamamagitan ng rally na iyon. At hindi pa nga natin sigurado kung ano ang mangyayari pagkatapos nun. At nangyari na nga. Naging pangulo natin si GMA. Yung apat na taong bubunuin natin sa panahon ni Erap na di natapos, naging halos sampung taon na panunungkulan naman ni dating Pangulong Gloria. At marami ang sumaya. Yata. Alam mo na yun. At yung laman ng envelope na naging mitsa ng rally noon, hindi naman pala naglalaman ng importanteng dokumento na makakasira kay Erap. Sabi pa naman magaling siya sa sugal, pero natalo siya sa bluff. Kung tong-its to, umatras siya sa draw. Pero ok naman kasi kahit ngayon relevant pa rin siya. Unlike GMA. Well, relevant pa rin naman siya. Lagi pa rin siya nababanggit kahit ilang taon na siyang wala sa Malacanang. Lagi pa rin siya bukambibig ng kasalukuyang administrasyon. 

"Ako ang nakikita, ako ang nasisisi, ako ang laging may kasalanan." - Freddie Aguilar/Estudyante Blues


Dagdag pa natin siguro ang nakaraang galit ng tao kay Corona dahil sa omission niya sa kanyang SALN ng ilang milyong worth ng ari-arian. Ni hindi napatunayan na ill-gotten dahil hindi naman kasali sa pinaglitisan ang bagay na yun. Maraming naging hopeful nung naalis si dating Chief Justice sa puesto. Para bang may bagong pag-asa tayong nakikita. Pero siya lang nga ba talaga ang may mga na-omit na ilagay sa SALN sa dinami dami ng nakaupo as puesto ngayon? As in 99.999999% ng nakaupo ngayon ay tapat sa kanilang report ng assets nila?  Pero bakit wala nang sumunod na lilitisin o kaya ay walang naipasang batas para maging krimen na sa mga namumuno ang hindi paglagay ng tamang entries sa SALN? Tingin mo?


"Tingnan mo rin ang SALN nun o"

Lumalayo na ko sa isyu ata. Pero siguro kahit papano, nakukuha mo na rin ang punto ko. Na kahit naman sino pa ang nakapuwesto, kung yung sistema ay pareho pa rin ay ganon pa rin ang malamang na mangyayari. Siguro ay makakabawas yung pagtanggal ng pork barrel. Magandang panimula na rin ito. At isa pa kung mapapatunayang may sala man si Napoles at mahuli at makulong siya. Pero mag-isa lang ba siya sa ganitong gawain? Paano yung iba pa na wala pang kaso o kaya ay hold departure order? Di kaya unti unti na silang nagsisipulasan palabas ng bansa sa utos na rin ng kasabwat nila para di na sila maituro? Ok din na mawawala sila. At matatapos din ang termino ng mga kasalukuyang nakaupo at mapapalitan sila. Nino? Ng mga kamag-anak nila malamang dahil wala pa ring batas na magbabawal sa kanila tulad ng isang political dynasty law kahit pa sinasabing bawal yan sa saligang batas.

At gusto ko lang sana ding magpaalala sa ilan na baka masobrahan sa galit at makalimot sa tunay na pinaglalaban natin dito. Marami naman na paniguradong alam nila ang dapat gawin. Accountability sa kung saan ginagamit ang pondo ng gobyerno at hindi lang basta tanggalin ang Pork Barrel. Dahil kahit pa sabihing tanggalin yan, paniguradong makakahanap pa rin ng paraan na makakurakot ang mga mangungurakot. Baka iba na lang ang tawag. Hindi na PDAF. Pero parang ganon pa rin. At kung hindi naman iaabolish ang Pork Barrel, puede namang ipasa na nila ang isa sa mga panukalang batas na matagal na dapat naipasa bago pa ang iba. Ang Freedom of Information o FOI bill na kung saan, ang mga transaksyon ng gobyerno ay transparent sa ating mga mamamayan. Nakikita natin kung san ginagamit at magkano ang nailalabas na pondo bawat proyekto. Hindi makakalusot ang mga pekeng NGO at mga proyektong overpriced at substandard. At ang batas nga sana laban sa political dynasties. Sa ngayon ay may mga magtatay, magnanay, magkapatid, magpinsan, magtiyo, magtiya, maglolo, maglola at iba pa. Wala na ang checks and balances. Lulusot at lulusot at magsasabwatan pa kadalasan. Hindi naman lahat ng mga angkan sa pulitika ay ganito at sigurado akong kung tunay na pagsisilbi sa bayan ang hangarin nila ay mauunawaan nila ang gusto nating mangyari sana. 


Looks familiar, sounds familiar.

Sa ngayon ay nakabinbin pa din ang dalawang panukalang batas. Ang FOI bill na hindi ginawang priority at ang Anti-Political Dynasty bill na ipinasa bilang people's initiative ng Ang Kapatiran party , ang tanging political party na malinaw sa plataporma ang pagsugpo sa pork barrel system, dynasties at paglagay ng transparency sa gobyerno. Sana ay kalampagin din natin ang kongreso na pagtuunan ng pansin ang dalawang mga panukalang ito, FOI at Anti Politicay Dynasty. Kung puedeng i-lobby, i-lobby. Kung may kakilala tayong nakaupo, baka puede silang tumulong sa tin. Sigurado naman ako na marami pa rin naman sa ating mga mambabatas ang may hangaring mabuti sa ating bansa. Kailangan lang natin silang pakitaan ng suporta para magkaroon sila lalo ng lakas ng loob upang paganahin ang kanilang political will. Pero hanggang sumusuporta ang marami sa tin sa mga taong walang ginawa kundi lip service ika nga, puro pakitang tao at salita lang, asahan na nating yung mga popular na mga gawain at kagustuhan ng mga taong hindi iniisip kung ano ang tama para sa kapakanan ng mas marami ang patuloy na mamimihasa. Marahil ay isa na nga itong rally na ito para ipakita natin na nagsisimula na tayong magkaisa laban sa mga maling sistema ng gobyernong ito.


Sana rin ay hindi tayo mawala sa focus. Sana ay alam natin ang gusto nating mangyari at ano ang gusto nating magbago. Hindi sana tayo basta magpapadala sa emosyon lang. Hindi ako laban sa mga pag-aaklas subalit kung may mga gagawin man tayo, bago natin simulan ay meron din sana tayong nakikitang iisang adhikain at target sa dulo. Dahil kung hindi, ilang EDSA man o impeachment ang muling dumaan, magkakaisa lang tayo lagi hanggang sa simula lang. At kada matatapos ang isang malaking pagtitipon, pagkatapos ng lahat ng pagyayakapan, pagsasayawan at paghihiyawan ng magkakasama, maglalakad na naman tayong pauwi ng bahay na magkakalayo, kanya-kanya na parang di na uli magkakakilala na tila bagang wala rin namang nangyari. Kaya ipinagdarasal ko na sana, makamit ang tagumpay ng gawaing ito.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...