Walalang POST 2: Atras o Abante?

Kadalasan, pag nagkomento ka ng negatibo sa progresibo at liberal nang pananaw ng lipunan sa ngayon, may mga tao na sasabihan ka ng "masyadong makaluma" at "nabubuhay sa nakaraan" at mag move on na raw at tanggapin ang pagbabago ng mundo.

Pero pag may balita naman na patungkol sa sari saring karahasan na madalas ay bunga na rin ng pagbabago ng lipunan, ang mga taong ito ang una mo pang mariringgan ng katagang "buti pa noon, mas payapa ang lipunan" o kaya naman "dati makakalakad ka pa ng disoras sa kalye ng walang kinakatakot" sabay sundot pa ng "iba na talaga ngayon ang mundo".

E ano ba talaga ang gusto nyo mga ati at koya? Kunsabagay, puwede namang di mamili. Puede naman kung ano na lang yung maganda sa dalawa at hindi yung basta makakontra lang.

Wala lang.

Top 3 Biggest News in the Philippines, Friday the 13th Special

Here's a wrap up of today's biggest news in the Philippines. Happy Friday the 13th!

Top 3
Scarborough (Panatag) shoal standoff
As reported, some chinese fishermen who were illegally collecting exotic and endangered species around the contested area were caught by our navy men. As the filipino navy tried to arrest the fishermen, chinese navy vessels intervened and came to their rescue. It also marked the baptism of fire for our newest ship, the BRP Gregorio Del Pilar. Up to now, the standoff continues as diplomatic protests and discussions continue.  As the leaders of the two countries talk, the navy men of both sides tried to kill boredom by watching american idol via satellite tv.

Top 2
North Korea failed rocket launch 
The controversial rocket launch that was supposed to carry an environment monitoring satellite to space crashed to the Yellow Sea near the Korean Peninsula just 5 minutes after it's launch. Many people living along the targetted rocket flight including the Filipinos were happy with what happened. The happiest were the navy men in Scarborough as it didn't fell on to them. But of course, both wished it hit their enemy boat.

Top 1
Jessica Sanchez being voted out of AI but was saved by the judges
Of course! What else is more important for our country than having the first Filipino to win the American Idol contest. Mabuhay ang Pilipinas!

3 Reasons why North Korea Should Cancel the Rocket Launch

As we all know, the North Korea rocket launch is expected to happen between the dates April 12-16, 2012. There are a lot of issues, stories, doubts and questions which arose on this subject. NoKor government says that it’s just a satellite launching and nothing else, but many think otherwise. For them, this is just too shadowy to accept due to NoKor's history of missile tests  and can’t just take it that it’s just an innocent act as what the NoKor leaders are trying to imply. Whatever North Korea is thinking right now, I believe that there are some reasons that maybe worth pondering for them to reconsider this rocket launching. No matter what the outcome is, it’s still a losing situation for them. And please take note of number 3.

1. Even if the rocket launch is successful, their reputation is already tainted and other groups and countries will still find reasons to hate them for it and will still find issues on it.
2. If the satellite launch is successful but the debris falls off their target and lands on any other countries around, this might be seen as a sign of aggression from them and might give a reason for any country and its allies to retaliate against them.
3. Even if everything is successful, the possibility of SABOTAGE is still there. For other groups  (or countries) which has hidden agenda and are capable to do it, these are possible to happen:

a.  Sabotage the launch to fail and create damage to other countries to have a reason to attack NoKor.

b.  Sabotage the launch and enforce UN to sanction NoKor.

c.  Do a frame up by using the opportunity to attack other countries in parallel and blame NoKor for it

With the pride that is known for North Korea, I believe that this will push through no matter what. Let’s just hope that everything goes well as they plan as I also think that they themselves do not want to get into any trouble with other countries now. They might be powerful but not as powerful enough to get into war against nations at present but if they will think of the possibilities like what I’ve stated above, it is not impossible to happen even if it’s just a simple satellite launch as what they are claiming all along. Good luck to us. Good luck to North Korea.

ECE Board Exam: 8 Tips for Examiners

Ayon sa PRC Website, ang schedule ng ECE Board Exam 2012 ay magsisimula ngayon at magtatapos bukas, April 11-12. Seven and a half years na pala mula nung ako e kumuha rin ng pagsusulit na ito kung saan, pag upo ko pa lang sa silya ng examination room (sa PRC pa mismo ako naassign) e dun ko naramdaman yung nerbyos at para akong lalagnatin kasi “ETO NA”!  This is it, pancit!

Pero nakabawas din siguro kahit papano sa pressure e yung pumirma ako sa job offer a day before the exam, hehehehe. Pinirmahan ko na. Good pay and good company naman and ok ang industry, related naman kahit papano (IT Industry) sa course pero ako kasi e medyo idealist pa noon at gusto ko e hardcore ECE work talaga. Pero thankful pa rin ako sa desisyon na yun kasi ok ang naging career ko and so far, going strong naman.  Dito na ko sa 2^nd company ko after 7 yrs with my former company.

I feel like this on the exam date itself.

Anyway, balik sa board exam at mag bibigay ako ng ilang tips para sa examiners, on second thought dapat di nyo na to binabasa ngayon kasi mageexam na kayo mamaya. Dapat tulog pa kayo ng mga oras na to or pagising na. Para na lang to sa mga susunod pa na kukuha pa ng mga board exams, ECE man o hindi.

1. Wag masyado isipin ang resulta, isipin nyo yung exam. Lalo kayo mawawala sa isip pag nagisip kayo ng nagisip.
2. Try to answer as much questions as possible. Wag nyo masyado problemahin kung di nyo alam ang sagot sa number 1.  Talon agad sa 2. Pag di pa rin, sa 3, and so on and so forth. Parang basketball lang yan, kuha muna ng momentum para uminit ang shooting.
3. Relax lang, baka kasi magkanda ihi pa kayo sa pagsagot. Mahirap nyan, bantay sarado kayo hanggang CR. Kakahiya rin yun. Hehehe
4. Tingnan kung yung numerong minamarkahan nyo sa answer sheet ay nakatapat dun sa number ng question lalo na kung sinunod niyo yung tip number 2 ko. Baka kasi tama sagot nyo, kaso nashade nyo naman yung choice sa ibang number.
5. Kung nakasagot na kayo at marami pang blanks, relax uli. Tingin sa oras. Kung matagal pa, pikit muna, hinga malalim. Wag lang kayo matulog kasi baka matuluan nyo pa ng laway ang answer sheet, yari kayo. Tapos balikan ang mga tanong na mahirap.
6. Iwasan ang pagbura, kung kaya nyo imaximize ang scratch paper at dun muna ilagay ang mga sagot nyo, gawin nyo.
7. Kung talagang napiga na kayo at di nyo na alam yung ibang tanong at tipong ngayon nyo lang nakita sa tanang buhay nyo, gamitan nyo nang hula powers. Ang ginawa ko sa ganito, di ko na lang binasa yung choices, nagshade na lang ako. Ever since kasi, ang naiisip ko sa mga multiple exams e game of chances din kadalasan. Pansin nyo yung mga mahihina talaga ang ulo, bumabagsak sa multiple choice exam. Pano kasi, pinagisipan pa nila yung sagot nila e samantalang di naman nila naiintindihan yung tanong. E di malamang, mali ang mapipili nila kasi nag isip pa sila. Kung pinili pa sana nila yung alam nila mali dahil nga aminin na nila na di nila pinag aralan yung tanong, e yun ang tama kadalasan. (gets? Basta manghula kayo sa mga di nyo alam,hehehe). 
8. Last is bilangin nyo ang shade nyo, at I check nyo kung isang shade lang per item ang nagawa nyo. Dapat kung 50 items, 50 shades. Kung 100, 100 shades. Ulit ulitin to, depende kung ilang beses nyo trip. Ako ata mga 5 beses nun.

Ayun, awa ng Diyos naman at nagbunga ang paghihirap, nakapasa ako.  So para sa lahat ng examiners today, good  luck sa inyo. Ilabas nyo na ang isandaang porsyento at mag super saiyan na kayo para makasagot ng maraming tanong. Tandaan, ang board exam ay hindi lamang sukatan ng kung anong nalalaman ninyo kundi sukatan din kung pang anong level kayo sa lahat ng kumuha ng taon na yun at kung gaano kayo kagaling sumagot ng mga tanong. Ok? Wag na kayong maghanap ng leakage dahil kung makakuha man kayo, e baka malasin pa kayo at ma-mental block sa araw ng exam. Isa pa, sarili nyo lang niloloko nyo kung mag leleakage pa kayo. Sana e maging masaya kayong lahat at makatulog ng maayos hanggang lumabas sa mga dyaryo ang ECE Board Exam April 2012 results. Malay nyo at mapasama pa kayo sa April 2012 ECE Board Exam Topnotchers.


Edited (10/24/12):

Congratulations PUP for a great performance on Oct. 2012 EcE Board Exams:
- Performance by School EcE Board Exam Oct 2012
- EcE Board Exam Topnotchers October 2012 
- EcE Board Exam Results October 2012   

Walalang POST 1: Ipokrito ka!

Pag may tao na kilala sa pagiging mabuti pero "nasilipan" natin ng gawaing masama, agad sasabihin ng iba na "IPOKRITO KA". Maiba ako, paano kung yung tao naman na kilala nating masama e "nasilipan" ng isang mabuting gawain, puede ko rin ba siyang tawaging "IPOKRITO"?

Hindi ba't ang isang tao ay tunay namang binubuo ng mabuti at masamang gawi, walang perpekto, at ito naman ay inaasahan na natin sa bawat isa sa atin? Hindi ba sumosobra na tayo o masyado lang mabilis sa pagbunot sa "hypocrite card" para husgahan ang ating kapwa sa isang gawa lang? Oo nga, may mga tunay na ipokrito sa mundo, pero ganon na ba talaga karami kung kaya gasgas na gasgas na yung pagtawag ng ganito sa ating kapwa?

Wala lang.

Prayoridad at mga Problema ng Pamilyang Pilipino

Kadalasan na nating naririnig na sinasabing importante ang “priority” o “prayoridad” sa lahat ng ating mga plano sa buhay.  Maaaring marami tayong adhikain sa buhay, pero ang mga prayoridad pa rin ang siyang nasa unahan ng listahan. Sa pagpasok sa eskwela, ang prayoridad ang pag-aaral at makatapos. Sa pagpasok sa trabaho, ang prayoridad ay magtrabaho syempre. Sa pagpunta ng palengke, prayoridad mo ang mamili, at bahala na kayo mag isip ng iba pang halimbawa ng mga prayoridad sa ating mga pang-araw araw na gawain. 

Gaano kaimportante ang prayoridad? Ito ang siyang ating pangunahing pinanghahawakan upang maabot ang ating mga tinutumbok na adhikain sa ating mga sinimulan. Kadalasan, nagsisimula ang problema natin sa mga bagay bagay dahil sa nawawaglit sa atin at tayo'y naliligaw ng landas sa ating mga tunay na prayoridad.

Tulad ng isa nating halimbawa, sa eskwelahan. Pinapasok tayo ng mga magulang natin dito, binabayaran ang nagtataasang tuition fee at pinapabaunan tayo sa araw araw para tayo ay makapag-aral. Ang prayoridad natin sa pagpasok ay ang matuto, makapasa, magkaroon ng kaalaman at makagraduate at ito nga ang sinasabing pundasyon natin para sa kinabukasan. Pero kadalasan sa kabataan ay nasisingitan ang prayoridad. Nandoong mas prayoridad nila ang maging “celebrity” bilang sikat na dancer, singer, painter, pulitiko, aktibista, etc kesa ang pag-aaral. Wala sanang problema dahil maganda rin naman na may extra-curricular dahil nakakatulong ito sa pag-unlad ng iba pang aspekto ng kanilang pagkatao, pero para gawing prayoridad ito bago ang pag-aaral ay ang kadalasang nagiging pitfall ng ilang kabataan. Meron pa na ang nagiging prayoridad ay ang bumuo ng barkadahan, o kaya naman ay  hanapin ang “pag-ibig” sa loob ng paaralan. Dyan madalas na talagang naliligaw ng landas ang marami kaya imbes na makatapos, ayun, nandoong inuuna ang tambay, ang bisyo o kaya, nabubuntis o kaya yung iba, nagpapakamatay pa dahil sa iniwan o niloko ng bf/gf. Ang siste, kawawang magulang dahil yung anak, nakalimot sa prayoridad niya sana kung bakit siya nandoon sa eskwelahan.

Sa trabaho, isang magandang halimbawa ay ang ating mga OFWs. Ang kanilang adhikain ay ang mapaunlad ang kanilang pamumuhay at ng kanilang pamilya at ang prayoridad nila sa pagpunta sa ibang bansa ay ang magtrabaho, kumita at makaipon. Pero dahil nga raw sa lungkot at pangungulila, marami ang naririnig natin na mga problema ng ating mga kababayan na nakakalimot sa prayoridad, at ang inuuna ay ang kanilang pansariling kalagayan. Inuuna pa ang pambababae/panlalalake para raw maibsan ang kanilang lungkot at nakakalimutan na ang sakripisyong pinangako na siyang sana, nauuna sa listahan ng kanyang prayoridad. 

Hindi lang ang mga nasa ibang bansa, ganon din yung sa mga naiiwan na nakakalimot din, na minsan sila rin ay nadadala sa tawag ng pangungulila, at ang mga anak naman ay nagpapasasa sa malaking padala ng kanilang magulang at minsan ay nagloloko pa sa pag-aaral na siyang isa sa pangunahing prayoridad nung mangibang bansa ang kanilang mga magulang. Tuloy, nababalewala ang lahat sa plano, kung naisasaisip lamang nila sana lagi ang kanilang prayoridad ay hindi sana mangyayari ang mga bagay na ito. Ang prayoridad na para sa pamilya, nauwi sa pagkasira lalo nito dahil sa pagkakaligaw ng prayoridad.

Maging sa mga simpleng mga laro o sports tulad ng basketball, meron ding epekto ang prayoridad. Kaya naglalaro ang isang koponan ay para sa pangunahing adhikain, at ito ay ang manalo. Gumagawa sila ng mga game plans at plays para maabot ang kanilang target. Pero, pag may ibang naging prayoridad ang ilan sa mga manlalaro tulad ng makakuha ng mataas na puntos, makapagpapogi sa laro, magpasikat sa mga scouts, at maging pangalawa na lang sa prayoridad ang manalo ay kadasalang  nauuwi sa talo ang laro ng koponang ito dahil sa kawalan ng “focus” sa kung ano ba ang talagang gustong mangyari ng buong team.

Sa ating bayan, kung magkakaisa lang din lamang tayo iisang layunin at ang magiging prayoridad natin ay ang “umunlad” ang ating bansa at hindi ang ating mga pansariling kapakanan ang uunahin, siguro ay higit na mas magiging maayos ang takbo ng ating bansa. Pero kung patuloy tayong naliligaw sa ating tunay na layunin, malabong may mararating ang bansang ito. Gusto ba natin talagang umunlad ang bansa? Prayoridad ba natin ito bilang mga Pilipino?

Kung aalalahanin lamang sana ng bawat isa sa atin ang prayoridad sa lahat ng ating ginagawa sa simula’t simula pa lamang at hindi tayo mawawaglit o maliligaw sa tinatahak na landas, marahil ay mas matinong buhay ang meron ang karamihan sa atin. Marami sanang naiwasang mga problema na kadalasan ay tayo rin mismo ang gumawa nito sa ating mga sarili.

Kung naenjoy mo ang artikulong ito, kung maari po ay i-share ito gamit ang iyong Facebook o Twitter account gamit ang mga button sa ibaba o ang floating icons sa bandang kanan para maenjoy din ito ng iba. At i-like din ang ating Facebook page sa pagpindot ng "like button" sa may upper right at gayun din sa pagfollow sa ating Twitter account para sa updates sa aking blog. Salamat po.

Mga Maling Yabang ng Pinoy

Likas na sa ating mga Pilipino ang maging mapagmalaki (o sige na nga, magyabang) ng mga bagay bagay na nauukol sa atin para bumida tayo sa iba. Minsan ay umaabot pa sa puntong exaggerated na ang pagkkwento para lang maging sikat tayo sa usapan kaya nga merong mga joke na “wala yan sa lolo ko” ay dahil na rin sa ganyang ugali natin.

Sa aking pagninilay nilay (o pagtanga-tanga lang pag walang magawa) aking napagtanto na tila isa ito sa dahilan kung bakit pababa ng pababa ang antas ng disiplina sa ating bansa at palala rin ng palala ang mga masasamang bagay na nagagawa ng nakababatang henerasyon ng ating bayan. Kung bakit, bigyan ko kayo ng halimbawa.

Isang madalas na pangyayari na isang nakatatanda na nagkukwento sa isang grupo ng kabataan, tipong ganito:

Nakatatanda: “Nung bata kami, naku, yung si Mang Pedring na masungit dun sa lugar namin? Nako e lagi kami hinahabol ng matandang yun. Madalas kasi e sinusungkit namin yung mga mangga niya sa likod bahay nila. Halos maubos nga yung mga bunga eh, tapos pag wala na kami mapitas eh babatuhin pa namin yung bubong ng bahay nila mang Pedring saka yung aso nila na nakatali. Nako e kandagalit yung matandang yun, habol siya sa min, may dalang pamalo. Walang magawa ang matanda, hehehe. “

Mga Bata: “wow, astig nyo po pala ah!”

Nakatatanda: “Oo naman, at di lang yun. Yung nakuha naming mangga e ibebenta namin sa palengke, yung pinagkakakitaan namin, ayun pinambibili namin ng lambanog, ang sarap! Lasing lasing kami ng barkada lagi nun, kahit pa may mga pasok pa kami sa skwela. “

Mga Bata: “ayos po pala ang trip nyo ah, e pano po pagpasok nyo sa school?”

Nakatatanda: “E di ayun, pagdating pa namin sa klase mga lasing pa, ayun suki kami sa guidance. Kilalang kilala nga kami dun eh, sawang sawa na nga sa pagmumukha namin yung guidance counselor, pero wala sila magawa. E pano, yung nanay ko eh kaibigan ng principal yun, e sila pa nga humihingi ng pasensya minsan sa min. hehehe. Ibang iba talaga kami nun, kaya yang mga ginagawa nyong kalokohan, wala pa yan. “

Mga Bata: “Wow, ang galing nyo naman!!! Idol na namin kayo!”

May kasabihan nga na ang ginagawa ng matanda kahit mali ay nagiging tama sa mata ng bata. Parang etong si manong na nasa halimbawa natin, sa kagustuhang bumida sa mga bata, sumobra sa pagkwento at pagexaggerate ng mga detalye at hindi rin niya isinaisip na yung pagkkwento niya sa mga bata, tila ba chinachallenge niya ang mga ito na gawin o lampasan pa yung nagawa niyang kalokohan. At dahil sa exaggerated nga niyang kwento, inaakala tuloy ng mga mas bata na ok lang gawin ang mga ganong bagay at puede naman pala nilang takasan yung responsibilidad sa mga maling bagay.

May listahan ako sa baba ng 7 sa mga maling yabang ng mga Pilipino na kadalasan e naipapasa pa natin sa mga bata at sa sobrang gusto nating maging bida. At dahil dito, yung mga bagay na dapat ay mali, hindi dapat gayahin at iwasan sana ng mga kabataan e tila nagiging normal na lang dahil sa maling pagyayabang natin. Eto na po ang ating list:

1. Pagyayabang ng alak na nainom, naka ilang bote at anong kalokohan ang nagawa nung lasing sila. - Pasikatan pa talaga, meron na sasabihin na isang case naubos niya, o kaya yung sobrang tapang na alak tapos sabay sasabihing nakipagsuntukan siya sa pulis na humuli sa kanila o kaya e natulog sila sa gitna ng EDSA nung lasing na lasing na sila. Feeling nila siguro cool sila pag ganito.
2. Petty crimes (pangungupit, paninira ng gamit, pananakit ng kapwa) – Yung mga nakupit sa nanay/tatay nila, sa tindahan ni aling Nena o kaya e sa na-nenok na gamit sa opisina. Kasali din yung mga sinirang signboard, binutas na gulong ng jeep ni mang Gustin, o kaya vandalism na nilagay sa may eskwela nila. Bidang bida nga naman sila dito, mas malala, mas panalo.
3. Basag ulo - Dagdag pa yung pagyayabang na nakipagsuntukan sila kay ganito, tapos nagulpe nila na di man lang pumalag. Paborito din natin itong ipambida. Macho nga naman ang dating.
4. Nakarelasyon, ginawa sa nakarelasyon – Para naman to sa mga kiss and tell. Meron sa mga babae pero mas madalas sa mga lalake. At dito mas matindi ang exaggeration. Lalo na sa mga inuman e tipong kala mo e siya na ang love/sex guru sa kwento niya. At para bang lumalabas e material na bagay na lang yung nakarelasyon niya at wala na yung dignidad ng pagkatao kung makakwento, at sa mga mas bata na nakakarinig, kala nila tuloy ay ganon ang tamang gawin.
5. Pandaraya/Panggugulang – Pangongopya at pangongodigo nung estudyante pa, mga iba’t ibang techniques para makalusot sa mga thesis or term papers, o kaya naman e pandaraya sa trabaho para maka petiks lang. Mas grabe, mas daring, mas bida. At ikukwento pa yan sa mga mas bata na para bang nagbibigay ng “tips” sa mga dapat nilang gawin.
6. Pagsuway sa batas – Madalas ito sa batas trapiko. Makakarinig ka ng mga nagmamalaki pa nung nakipagkarera sila nung minsan sa may c5, o kaya may tinakasan silang traffic violation at tinakbuhan yung MMDA. Basta yung mga bawal na ginawa nila, yun ang talagang proud na proud pa ang marami sa atin.
7. Padrino at koneksyon – Talaga namang mapagmamalaki mo to pag may koneksyon ka. Malakas ka kay Mayor, Governor, Senator, Manager, Chief, General, etc. Tipong sasabihin pa na “sige pare, ako bahala sayo. Isang tawag lang natin kay bossing yan.” Ayaw na ayaw natin ng nalalamangan pero pag tayo ang nanlalamang, well, isang pagmamalaki pa yan sa karamihan.

Marami pang ibang mga “maling yabang” tayong nakikita at lahat ng yan, sa pag-aakala man natin na walang masamang epekto ay merong nagiging bunga pagtagal ng panahon lalo na sa mga sumusunod pa na henerasyon. Bilang mas nakatatanda at mas nakakaalam, inaakala nila na yung mga pinagmamalaki natin ay normal na lang at tama, at pagdating ng panahon na sila na yung nakatatanda, tinutularan na nila ito o kaya ay hinihigitan pa dahil nga naman nakakalusot naman pala sa mga ganon yung mga elders nila at syempre, para sa susunod sila naman ang bida. And the cycle continues. Ano, may mga maipagyayabang ka pa ba? Siguraduhin mo lang na ok yan, dahil kung hindi, malamang na wala yan sa lolo ko.

Kung naenjoy mo ang artikulong ito, kung maari po ay i-share ito gamit ang iyong Facebook o Twitter account gamit ang mga button sa ibaba o ang floating icons sa bandang kanan para maenjoy din ito ng iba. At i-like din ang ating Facebook page sa pagpindot ng "like button" sa may upper right at gayun din sa pagfollow sa ating Twitter account para sa updates sa aking blog. Salamat po.